klimkoord

Ik heb 4 jaar lang (okt. 2018-okt. 2022) 3 uur per week ambulante begeleiding ontvangen via Klimkoord. De totale kosten hiervan zijn ongeveer €40.000 De begeleiding begon nadat ik uit een dagbehandeling kwam waar ik o.a. behandeld werd ivm suïcidale gedachten. De begeleiding zou gespecialiseerd zijn (ADHD) en de zorgindicatie was door Klimkoord zelf geïndiceerd op ‘zwaar’. Het zorgplan was gericht op het terugkrijgen van zelfstandigheid. In de praktijk gebeurde er niets. De begeleider kwam langs, dronk koffie, kletste (een heleboel…) en deed een afwasje of liep een rondje met mijn hond op de dagen dat ik nog in pyjama was wanneer ze aan de deur stond. Ook reed ze me af en toe naar afspraken die ik buiten de deur had. Het was allemaal extreem laag niveau begeleiding; iets wat je zou verwachten van vrijwilliger van de Zonnebloem of Automaatje. Vanwege de (zeer) geringe omvang van mijn sociale netwerk en mijn ADHD-problematiek was ik in grote mate afhankelijk van deze begeleiding. Daarbij kreeg ik ook kleine kadootjes en lieve kaartjes van haar, wat het erg moeilijk maakte om te zeggen ‘deze begeleiding helpt mij niet’. Toen ik uiteindelijk, na ongeveer anderhalf jaar, aangaf dat het anders moest, is daar niks mee gedaan. Ondertussen liep mijn problematiek steeds hoger op en werd de gebrekkige zelfstandigheid (waar niet aan gewerkt werd) een steeds groter struikelblok. Ik begon zelf initiatieven te nemen om verder te komen maar miste daarvoor de ‘tools’ wat leidde tot frustratie en teleurstelling. Dan kreeg ik een preek van de begeleiding, een spreekwoordelijk ‘klopje op de schouder’, en werd er nog wat koffie gezet. In oktober 2022 barste bij mij de bom en heb ik mijn begeleider huilend gevraagd te vertrekken. Ik ben vervolgens niet benaderd door Klimkoord. De mooie praatjes op hun website over ‘samen kijken hoe de begeleiding anders kan’ zijn precies dat; mooie praatjes. De directrice, mevrouw Zandstra, huurt ZZP’ers in die niet of nauwelijks gecontroleerd worden. Ze werkt daarbij met een ‘gele kaarten’ systeem; als een begeleider twee gele kaarten krijgt, krijgt deze begeleider geen nieuwe cliënten toegewezen. Een gele kaart wordt gegeven bvb wanneer er een klacht vanuit een cliënt komt. Daarmee legt ze niet alleen de volledige verantwoordelijkheid bij de ZZP’er (terwijl het de stichting zelf is die verantwoordelijk is voor de kwaliteitscontrole op de geleverde zorg) ze creëert ook een werkomgeving waarin de begeleiding ontzettend defensief is en niet in dialoog treed, uit angst om geen nieuwe cliënten toegewezen te krijgen en dus inkomsten mis te lopen. Zorgdoelen worden express zo vaag mogelijk gehouden zodat ze op meerdere manieren te interpreteren zijn en je eigenlijk niets op papier heb staan om op terug te kunnen vallen. Zelf heb ik mevrouw Zandstra gesproken via videobellen nadat ik een klacht ingediend had bij Klachtenportaal Zorg. Ik heb deze directrice ervaren als naar en arrogant en niet geboeid door kritiek. Heel praktische voorbeelden die ik gaf over waar het spaak liep in de begeleiding werden weggewuifd of met kromme redeneringen verdedigd. Het gaf mij een gevoel van totale ongelijkwaardigheid binnen de zorgverlener-cliënt relatie en ik voelde me totaal niet gehoord. Stichting Klimkoord is geen bedrijf om mee in zee te gaan wanneer je niet bij machte bent om je eigen zorg aan te sturen of wanneer je geen vertegenwoordiger heb die dat wel voor de kan doen. Mocht je wèl bij machte zijn om je eigen zorg aan te sturen of een vertegenwoordiger hebben die dit voor je kan doen; kies dan alsnog niet voor Stichting Klimkoord. De hele bedrijfscultuur is giftig en niet cliëntgericht. Ga voor een ander zorgbedrijf of kies voor PGB. Mocht je toch, bijvoorbeeld vanuit het WMO, “vast” zitten aan Klimkoord, vraag je contactpersoon bij de gemeente dan om samen met jou goed te kijken of het opgestelde zorgplan met daarin de zorgdoelen helder en duidelijk genoeg omschreven is zodat het niet op meerdere manieren te interpreteren is voordat je ergens je handtekening zet.

Solliciteren hier is net een dating app, je wordt op een stapel gegooid met mensen die ze niet willen voordat je een gesprek hebt gehad. Zoek het lekker uit met je baan van 24 uur die toch niemand wilt, jullie lopen gewoon te liegen man dat je een stapel mensen hebt. Mensen afschrijven zonder ontmoeting is erg slecht. Mijn skillset is breed genoeg om bij jullie te werken maar nu wil ik dit zeker niet meer. Waarschijnlijk is het weer zo'n cringe werkplek met allemaal haantjes. Ben blij dat ik niet uitgenodigd ben. Je weet echt niet wat je mist. Maar nu hoeft het natuurlijk niet meer. P.S. Je vacature stond vol met spelfouten

Rond 2020 werd ik hiernaar toe verwezen voor mijn autisme en depressie en mijn begeleider werd Bas van Bevordering Autisme en Samenleving. Nu ik wat ouder en wijzer ben durf ik het kort te zeggen; wat een akelige vent. Begeleiding was erg basic, maar waar hij wel een expert in was, was andere mensen afkraken. Mijn therapeut was achterlijk, mijn vader een vakidioot (terwijl ik Bas moest uitleggen dat een plantje mest nodig heeft om te groeien) en denk maar niet dat je veilig was als cliënt. Ik heb nog nooit iemand meegemaakt die zo nonchalant ongevraagd over andere cliënten praat, ook lang niet altijd positief, en hij heeft zelfs een keer een foto doorgestuurd die een andere cliënt met hem had gedeeld. Bas had ook de neiging om op te scheppen dat hij zo goed betaald kreeg, maar werd pissig zodra het werk ook maar een beetje uitdagend werd. In een depressieve periode probeerde ik een afspraak af te zeggen, simpel gezegd: het ging gewoon ff niet. Bas begon te klagen dat ik zijn werk zo moeilijk maak zo. Toen ik zei dat hij degene was die mij vertelde dat ik beter mijn grenzen moest aangeven, heeft hij een mail gestuurd naar mijn therapeut (degene die hij achterlijk noemde) om te vertellen hoe manipulatief ik was. Ik kwam hier alleen achter omdat ik ook daadwerkelijk mijn clientenportaal las. Bas bood alleen zijn excuses aan dat hij mij dit niet direct had verteld, niet voor het mailen van mijn therapeut. Jaren later, toen ik oud genoeg was, kreeg ik de diagnose Vermijdende Persoonlijkheidsstoornis. Nu ik dit weet en behandeld ben, kan ik alleen maar zeggen dat het absoluut walgelijk is dat hij mij manipulatief noemde vanwege een grens. Ik was jong en geloof dat Bas meer kwaad dan goed heeft gedaan, ik ben hoe dan ook een stuk wantrouwiger geworden naar 'hulp'.