sosinternational

Trage organisatie, waarbij je vaak je vehaal moet deln, dan weer terug gebelt moet worden maar dit duurt soms een dag. Zondag geopereerd in buitenland, en kon maandag weg maar uit eindelijk pas op woensdg vertrokken. ZOndag al direct meegedeeld dat ik mnd weg mocht. Maar nee een medisch team in nl moet dat eerts weer beoordelen ondankt dat het ziekenhuis mij al had ontslagen. Uit eindelijk alles geregelt maar heb vaak gebelt en duurde allemaal onnodig lang

SOS international is de SLECHTSTE alarmcentrale die er bestaat!! We zijn al meer dan 2 weken bezig om onze moeder vanuit Indonesië naar huis te krijgen en zij houden alles tegen. Als we bellen dan krijg je een 1e lijner aan de lijn die NIETS kan. Dan moet je de dossierbehandelaar hebben maar die zijn NOOIT te bereiken. Na tig terugbelverzoeken word je ook niet teruggebeld. We hangen elke dag, elk uur met de alarmcentrale aan de lijn en er gebeurt NIETS!! Voor repatriëring is een mri scan nodig maar die wordt niet goedgekeurd door SOS international omdat het planbare zorg is. Sorry hoor maar hoe moeten we dan verder? Één ding is zeker, mijn ouders stappen over naar een andere verzekering die NIET bij SOS International zit aangesloten!! Rechtsbijstand is al ingeschakeld dus jullie krijgen hier sowieso nog bericht over!!

Alles. Op 9 juni werd er een dossier gemaakt dat op 12 juni werd gopend. Veel moeizame gesprekken zonder resultaat. Ik krijg uiteindelijk de vraag om een fit to fly veklaring te vragen en krijg 2 ziekenhuizen door die op de hoogte zouden zijn, het ene gesloten het andere een oogkliniek. Ik kreeg die verklaring in een ander ziekenhuis niet. De taxi naar het ziekenhuis en terug moest ik zelf regelen. Mijn zoon is daarna aan het bellen (ook zeer moeizaam) gegaan en kreeg uiteindelijk voor elkaar dat hij ons op mocht halen i.pv. dat SOS het moest regelen. Mijn zoon moest echter zelf een taxi naar het vliegveld, de vliegreis, de trein en weer een taxi allemaal zelf regelen. Ik snap niet dat zoveel verzekeringsmaatschappijen nog met SOS National Nederland willen samenwerken.

Mijn vrouw kwam in Maleisië in het ziekenhuis te liggen. Eerste contact was perfect om 4:30 door een medewerker die het snapte. Ziekenhuis werd gelijk op hun rekening gezet etc. Daarna nog proactiviteit en zelf constant moeten bellen om keer op keer met een terugbelverzoek het bos in te worden gestuurd. Een dashboard waar echt niks nuttigs uit te halen valt en ook de gestelde vragen hier geen antwoord op. Mijn twee minderjarige kinderen (16 en 13 jaar oud) alleen in Kuala Lumpur 4 dagen terwijl hun moeder in het ziekenhuis ligt. Niemand die daar zich zorgen over heeft gemaakt of ook maar enige intentie heeft getoond daar iets mee te doen. Ik vind het echt triest hoe laks er wordt omgegaan met urgente situaties en 9 van de 10 medewerkers niet verder komen dan een standaard blaadje op te lezen om vervolgens het zoveelste terugbelverzoek te noteren. De terugvlucht zelf maar geboekt want anders duurde dit nog een week langer voordat ze weer thuis waren. Op vrijdag aangegeven dat wij het zelf wel gingen regelen en kreeg de vriendelijke mededeling dat ik de kosten bij de reisverzekering kon indienen. De hoogte van de vergoeding wist weer niemand iets van. Op zondag terwijl ik mijn vrouw en kinderen ophaal op Schiphol durven ze opeens doodleuk te bellen over de repatriëring die ze ingang willen zetten. Ongekend hoe ze op hun site met termen smijten over jarenlange ervaring blah blah en de beste hulpverleners. Geloof mij dit alles is gebakken lucht. Zelf moet je alles regelen want vanuit SOS international gebeurt heel weinig en veel te langzaam

Toen onze zoon werd opgenomen in een ziekenhuis in Budapest hebben wij contact opgenomen met SOS International.nl. Wij werden hiernaartoe verwezen via onze reisverzekeraar ING / Nationale Nederlanden, om repatriering aan te vragen. Gezien de medische aard werd ons door artsen liggend ziekenvervoer voorgeschreven. Na dagenlange radiostilte, ondanks vele telefoontjes van onze kant, kwam men uiteindelijk met 2 opties: 1 vliegen. Dit werd ons door alle artsen zeer sterk ontraden. 2. Op de achterbank van onze eigen auto. Dit is medisch risicovol en bovendien niet toegestaan via verkeerswetgeving. Omdat wij uiteindelijk geen enkele andere mogelijkheid zagen en onze zoon uit het ziekenhuis werd ontslagen, hebben wij hem zo moeten vervoeren. Wij voelen ons erg in de steek gelaten.