Fontys Hogescholen

Meest vreselijke school : Fontys Eindhoven. Je gaat van het kastje naar de muur. Niks geen begeleiding, het is zwemmen en verzuipen. Niks geregeld alles zelf uitzoeken en uitblijven van antwoorden op vragen. Slechte coaches, ieder zit daar voor zijn eigen centjes, maar doen heel weinig. Geen reactie van mentoren. Het is een ongeregeld zooitje leraren.

Deeltijd Pabo in Eindhoven ervaring. Ik heb het ervaren als een ongeorganiseerde opleiding die alles bij de student zelf legt in een te vroeg stadium van de opleiding. De lessen zijn er amper en vrijwillig en er zijn geen examens van. De opleiding hangt volledig vast aan het stageportfolio. Dit vond ik het meest onprettig omdat je volledig afhankelijk bent van feedback van anderen. Het legt onnodige druk op je stagedocent en op het ervaren van de stagedag. Het lijkt op een online zelfstudie maar dan zonder studieprogramma. Je betaalt gewoon veel teveel voor wat je krijgt aan lessen. 2 lessen muziek per jaar bijvoorbeeld. Het is chaotisch en geen kwaliteit lessen muv van enkele docenten. Geen bijlessen mogelijk voor de landelijke examens ook dat was zelfstudie. Na 6 maanden had nog niemand in mijn groep studiepunten behaald omdat er geen examens waren om te behalen. De examinering is het volgende punt waardoor ik deze opleiding af raadt. Ze zijn ook heel vaag over hoelang de deeltijd studie duurt. Kortom informeer je goed vtv. Ik raad deze studie deeltijd af.

Ik volg een deeltijd opleiding waarvoor je jaarlijks ruim 2k betaald voor werkelijk de meest minimale effort van de docenten. Ze menen dat alle opdrachten uit te voeren zijn via het werk. Je werk kan niet raakvlakken hebben met de volledige studie. Ze zouden voor elke LUK een opdracht beschikbaar moeten hebben. Ik probeer de opleiding versneld te doen maar dit wordt door meerdere docenten tegengewerkt. Ik zou niemand een opleiding via het fontys aanraden. Docenten zouden juist moeten entousiasmeren, leren, ondersteunen en de juiste richting in duwen. Waar de docenten van fontys goed in zijn is niet antwoorden op feeback verzoeken, mails, telefoontjes en verwarring veroorzaken.

Fontys is voor mij het perfecte voorbeeld van een school waar je vooral leert overleven, niet waar je écht iets bijleert. Wanneer je een vak wil herkansen, moet je zogezegd dubbele lessen volgen. In theorie klinkt dat logisch, maar in de praktijk is het onmogelijk: die lessen vallen vaak tegelijk met andere vakken. Leg mij dan maar eens uit hoe een student dat moet combineren. Dit systeem is slecht doordacht en totaal niet afgestemd op de realiteit. De kwaliteit van de lessen laat zwaar te wensen over. Veel lessen bestaan uit docenten die simpelweg PowerPoints voorlezen. Geen diepgang, geen duidelijke uitleg, weinig praktijk. Alles wat echt belangrijk is, moet je zelf aanleren terwijl je hier wel enkele duizenden euro’s per jaar voor betaalt. Daarnaast valt op dat sommige docenten onvoldoende kennis hebben van het vakgebied waarin ze lesgeven. Ze komen uit totaal andere sectoren en staan plots voor een klas zonder echte inhoudelijke expertise. Dat merk je meteen aan de manier van lesgeven en de beperkte toegevoegde waarde. Wat het nog schrijnender maakt: binnen één kennisvak heb je meerdere docenten die elkaar tegenspreken. Ze weten vaak niet eens van elkaar wat ze aanleren. Als student zit je dan vast tussen tegenstrijdige uitleg en verwachtingen, en ben jij degene die de gevolgen draagt bij examens en beoordelingen. De interne communicatie en organisatie zijn bovendien ronduit zwak: onduidelijke verwachtingen, tegenstrijdige informatie en weinig structuur. Ironisch genoeg is communicatie hier één van de grootste problemen. Jammer dat ik geen 0 sterren kan geven, want dat had dit verdiend. Eerlijk gezegd voelt dit geheel niet als degelijk hoger onderwijs, maar als een hoopje oplichting van hoog niveau. Conclusie: Fontys vraagt veel geld, maar biedt weinig echte begeleiding en inhoudelijke meerwaarde. Wie hier wil slagen, moet vooral alles zelf uitzoeken, zich aanpassen aan een onlogisch systeem en hopen dat hij of zij toevallig een competente docent treft.

Mijn ervaring bij Fontys is helaas dat de beoordeling van praktijklessen en praktijkexamens erg subjectief kan zijn. Ik heb meerdere situaties meegemaakt waardoor ik sterk het gevoel kreeg dat niet alleen je daadwerkelijke prestaties bepalen welk cijfer je krijgt, maar ook welke docent je beoordeelt en hoe goed je persoonlijke band met die docent is. Tijdens een praktijkexamen dat ik samen met een andere student uitvoerde, werden wij door dezelfde docent beoordeeld. Mijn praktijkpartner maakte vooraf een persoonlijk praatje met de docent en vroeg bijvoorbeeld hoe haar date was gegaan. Zij kreeg uiteindelijk een 9, terwijl ik een 4 kreeg. Natuurlijk kunnen er verschillen zijn in prestaties, maar ik was ervan overtuigd dat ik de opdracht correct had uitgevoerd. Het enorme verschil in beoordeling voelde daardoor voor mij moeilijk te verklaren op basis van onze prestaties alleen. Een andere ervaring versterkte dit gevoel. Bij het oorspronkelijke praktijkexamen in een gymzaal kregen studenten een oefening toegewezen, maar mochten zij aan het begin van hun les zelf aangeven aan welke doelgroep zij lesgaven. Een medestudent voerde haar opdracht op deze manier uit en kreeg daarvoor een 10. Toen ik later bij een andere docent een herkansing moest doen, kreeg ik te horen dat wij helemaal niet zelf een doelgroep mochten kiezen. Volgens deze docent moesten we zowel de opgegeven oefening gebruiken als lesgeven aan de daadwerkelijke doelgroep: jonge studenten. Toevallig kreeg ik dezelfde oefening als de student die eerder een 10 had gekregen. Ik gebruikte daarom een vergelijkbare opstelling, maar kreeg uiteindelijk een 6. Dat twee docenten blijkbaar verschillende eisen stellen aan hetzelfde praktijkexamen vind ik erg problematisch. Studenten zouden vooraf precies moeten weten waarop zij worden beoordeeld en die beoordelingscriteria zouden door iedere docent op dezelfde manier moeten worden toegepast. Een cijfer zou niet afhankelijk mogen zijn van welke docent toevallig voor je staat. Tijdens die herkansing ontstond bovendien een vervelende situatie toen een klasgenoot zelf een doelgroep had gekozen, omdat zij de instructies anders had begrepen. Toen ik voor haar opkwam en probeerde uit te leggen waar de verwarring vandaan kwam, werd er op een manier tegen mij gesproken die ik als uitschelden heb ervaren. Dat vond ik onprofessioneel en niet passend binnen een onderwijsomgeving. Mijn grootste kritiek is daarom niet dat ik simpelweg ontevreden ben over mijn eigen cijfers. Het probleem is dat ik meerdere keren heb ervaren dat dezelfde of vergelijkbare prestaties heel verschillend worden beoordeeld, dat docenten onderling verschillende instructies en criteria hanteren en dat persoonlijke omgang met een docent invloed lijkt te hebben op de beoordeling. Juist bij praktijkexamens zouden er duidelijke en controleerbare beoordelingscriteria moeten zijn die door iedere docent consequent worden toegepast. Studenten moeten erop kunnen vertrouwen dat hun cijfer wordt bepaald door wat zij tijdens het examen laten zien, niet door welke docent hen beoordeelt of hoe goed zij persoonlijk met die docent overweg kunnen.