Alles tiptop!
Het verhaal van de derde editie van The Gibson Bass Book en de drukkerij. Op 20 mei jl gaf ik de firma Wir Machen Druck opdracht om de derde editie van The Gibson Bass Book te drukken. Ze hadden de tweede (limited) editie met de harde kaft netjes gedrukt. En ik had in het verleden met mijn ontwerpbureau al vaker bij hen drukwerk laten verzorgen. Echter, toen deze derde editie (ruim een maand later) door de pakketdienst werd afgeleverd was ik onaangenaam verrast. De boeken zaten in te dunne en slappe kartonnen dozen. Terwijl de inhoud ruim boven de 20 kilo zat. Van de 8 dozen waren er 4 zwaar beschadigd. Gescheurd, bezweken onder hun eigen gewicht. Met als gevolg dat de boeken die erin zaten ook beschadigd waren. Geknakte ruggen, krassen en deuken. Bovendien was er bij de binderij iets misgegaan. Bij vrijwel elk boek zet er een klodder lijm en een scheurtje in het hart van het boek op ongeveer 2 cm van de bovenkant. Als je het boek openlegde op tafel trok je er een nog grotere scheur in. Tot slot hadden ze een te dun papier gebruikt voor het omslag, waardoor het niet als een boek voelde ,maar als een magazine. Pas nadat ik 65 foto's had gestuurd als bewijs trok Wir Machen Druck eindelijk het boetekleed aan. Ze betreurden het ten zeerste en boden mij 200 euro korting aan. Uiteraard accepteerde ik dit niet. Na veel vijven en zessen keurde ik de hele oplage af en ik stuurde deze in zijn geheel terug. Dit moest ik overigens zelf regelen en betalen. Ik wacht nog steeds op volledige restitutie van de verzendkosten... Ze zouden het opnieuw gaan drukken. Met een zwaarder omslag. Na meer dan een maand wachten stond er eindelijk weer een pakketdienst op de stoep. Weer met allemaal losse dozen. En weer van dezelfde flutkwaliteit met dit keer nog zwaardere inhoud. En dientengevolge weer met veel beschadigde boeken. Een ezel stoot zich geen tweemaal aan dezelfde steen zou je zeggen. Wir Machen Druck kreeg het voor mekaar. Van elke doos waren de bovenste en onderste boeken geknakt, gedeukt en bekrast. De klachtenafdeling vroeg me wederom om foto's als bewijslast. Dus ik heb met flinke tegenzin weer 30 foto's gemaakt en opgestuurd. Na een kleine week radiostilte kwam het bericht dat ze de beschadigde boeken zouden ophalen en dat ze deze opnieuw zouden gaan drukken. Dus er gingen 15 boeken terug naar Wir Machen Druck. De rest van de oplage was in orde, dus ik kon eindelijk mijn boek weer verkopen na ruim twee maanden zonder te hebben gezeten. Wederom bleef het een maand stil. Taal noch teken, ondanks diverse emails van mij. Tot vanmiddag, tot mijn grote verbazing ineens weer de gele bus van de pakketdienst voor de stoep stond. Niet met 15 boeken. Maar met een grote stapel dozen. Een hele oplage dus. En wéér van dezelfde flutkwaliteit. Gescheurd, doorgezakt, geknakt, gedeukt... En uiteraard had de inhoud het ook dit keer niet zonder schade doorstaan. Weer vol met krassen, deuken et cetera... Bovendien hebben ze dit keer het boek weer met het te dunne omslag gedrukt. (een van de afkeurpunten bij de eerste keer). Je begrijpt dat ik he-le-maal klaar ben met Wir Machen Druck. Ik werk al sinds 1992 als professioneel grafisch ontwerper. En ik heb veel drukkerijen de revue zien passeren. De een wat beter dan de ander. Maar dit soort onprofessioneel prutswerk heb ik nog nooit meegemaakt! Niet te geloven. Ik doe nooit meer zaken met deze prutsers. En ik druk iedereen die een drukkerij zoekt op het hart om ver bij ze uit de buurt te bijven. Deze lui mogen wat mij betreft hun naam veranderen in Wir Machen Dreck.
Geschreven door Baumeister op 17 mei 2021