Vandaag alweer naar de kapper…
Vandaag alweer naar de kapper mogen/moeten gaan. Is dit fijn, neen, ik hou niet van de kapper, ook niet van de huisarts, de opticien en zeker niet van de tandarts. Maar naar de Academie Verbist gaan is van een andere orde. Naar hen toegaan is een beleving. Een heksenketel, een bijennest vol met enthousiaste, creatieve jonge gedreven mensen, kappers in spe, kappers met een missie, een droom. Wie kan daar tegen zijn? Maar een heksenketel heeft een heks nodig, liefst meerdere. De laatste jaren was de herenafdeling (tenminste dat denk ik, want alleen die afdeling ken ik; ik ben een meneer) was wat op de dool. Gelukkig is er nu een aantal maanden een nieuwe leraar/coach. Patrick, een Reserve Belg want hij komt uit Noord Brabant. En wat zie ik warempel? De herenafdeling leeft weer, bruist weer. Enthousiaste jongens, soms eens een meisje staan weer te ‘shinen’ en te glunderen om het beste van zichzelf te geven. Met weinig of geen ervaring, Patrick zorgt, gelardeerd met de nodige humor dat ze leren, bijleren, groeien en dit terwijl de klant zich gezien voelt, gerespecteerd en gehoord. Als een evenwichtskunstenaar tracht al deze elementen te verbinden, en daar slaagt hij in. Ben ik tevreden? Naar de kapper gaan blijft niet leuk maar het blijft steeds een ervaring om van te houden en te koesteren. En wie kan daar nu tegen zijn? Het hele team!!! Dank u wel!, Luc De Backer
Geschreven door Luc De Backer op 24 dec. 2025