Reële energiekennis, maar als signaaldienst niet te volgen
Langjarig abonnee geweest, vanaf de voorloper OILEXPERT tot en met de huidige Goud/olie-groepen. Ik heb per oktober opgezegd en deel mijn ervaring. Ronald kent de energiesector goed. De nieuwsbrieven en achtergronden over vraag, aanbod en voorraden zijn informatief, en het gratis materiaal is prima als je de sector wilt volgen. De aandelenportefeuille (7% eerste helft 2026) doet het prima, al begrijp ik sommige aankopen niet, zoals Shell op een all time high van bijna 39 euro — buiten de bandbreedte (ca. 10-37 euro) die sinds eind jaren 90 gold. Shell staat nu rond de 34 euro; zoals vaker werd die all time high tenietgedaan. De marketing en de praktijk lopen sterk uiteen. Nieuwsbrieven en video's beloven grote rendementen op korte termijn ("olieprijs gaat hard omhoog de komende weken"), terwijl in de betaalde of promotiegroepen wekenlang gewacht wordt en instapmomenten telkens worden doorgeschoven — van "binnen 2 weken" naar "4-6 weken" naar "augustus" naar "2-4 maanden". Een visie die nooit een concreet meetpunt krijgt, kun je als belegger niet toetsen. Er wordt vrijwel uitsluitend op stijging ingezet. In alle jaren heb ik nauwelijks een shortpositie of putoptie als zelfstandige trade gezien. Het is óf een aandelenportefeuille óf losse opties en hefboomproducten; een samenhangende combinatie ontbreekt. Wie lid wordt, moet weten dat er maar één richting bestaat: long. Komt de visie niet uit, dan is er geen plan B. Concrete handelscriteria ontbreken: geen instapniveaus, geen stop-losses, geen positiegrootte, geen risicobeheersing. Signalen zijn overtuigingen met verschuivende timing, geen uitgewerkte trades. Bij opties en hefboomproducten — waar je juist premium voor betaalt — is dat riskant: opties lopen waardeloos af als de timing niet klopt, hoe goed de visie ook is. Zonder risico-rendementmodel zullen die in mijn visie nooit rendabel zijn: als vier opties waardeloos aflopen, moet één optie x5 gaan om geen verlies te maken. Die edge ontbreekt in het systeem. Bij de aanbevolen turbo's wordt de knock-out wel genoemd, maar gebagatelliseerd met "je kunt altijd tussentijds verkopen" — in de praktijk zijn posities meermaals via de knock-out waardeloos afgelopen. Onbenoemd blijft dat één uitgever als enige tegenpartij spread en voorwaarden bepaalt, en dat ze praktisch alleen via De Giro verhandelbaar zijn. Dat er alternatieven bestaan zoals de micro WTI-future (MCL) — vrijwel 24 uur verhandelbaar, transparante prijsvorming, geen knock-out en geen uitgever als tegenpartij, al vragen futures eigen kennis van risico en marginbeheer — komt in de dienst niet aan bod. De abonnementsstructuur is onlangs transparanter gemaakt, een hele verbetering. Vermoedelijk na het inzicht dat losse proposities (Oliebom, Aardgas, Copy trade, groene energie) apart laten betalen niet haalbaar was; in veel abonnementen zag je dezelfde bedrijven terugkomen met een iets andere trade. Toch blijft de verleiding voor "rare" aanbiedingen. Na het niet uitkomen van de olie-longthese is een "compensatieregeling" aangeboden vol voorbehouden waaraan je als abonnee geen enkel recht kunt ontlenen. De enige voorwaarde: abonnee blijven. Het is een pot van 30 duizend euro eigen geld, belegd in olie, met winstdeling op basis van opnieuw de these dat de olieprijs hard gaat stijgen. Wat een abonnee echt kan krijgen is onduidelijk. Op zich sympathiek, maar niet waarvoor je het abonnement ooit aanging: winstgevende trades met je eigen geld. Conclusie: als researchbron over de energiesector kan het waarde hebben, en de aandelenportefeuille presteert redelijk. Als signaaldienst voor opties en hefboomproducten kan ik het niet aanraden. Beginners missen de risicobeheersing om de gaten in de signalen op te vangen; ervaren beleggers hebben er niets aan omdat concrete niveaus ontbreken. Er wordt met stellige verwachtingen gewerkt, in één richting, zonder de risicobeheersing die bij deze producten hoort.
Geschreven door Bart Hofstede op 04 jul. 2026