Eens maar nooit weer.
Ik was voor een boodschap op het industriepark van Duiven. Aanvankelijk wilde ik voor lunch één van die verse Duitse, knapperige en goed gevulde broodjes van Hornbach nuttigen. Maar aangetrokken door het onbekende reed ik door naar Tacobell even verderop. Je moet alles proberen niet waar? Een van veel glas voorzien vierkant gebouwtje met een kil en onvriendelijk interieur. Het leek wel een wachtkamer in een ziekenhuis. Er stonden vier bestel- en betaalautomaten. Cash werd niet aangenomen. Achter de balie stonden drie personeelsleden. Ik was de enige klant op dat moment. Ik bestelde een Crunch Chicken Burrito de Luxe, die niet eens op de website stond. In een mum van tijd was mijn bestelling klaar. In een groot dichtgevouwen flensje trof ik twee lauwwarme chickensticks aan met daarop (koude)verse groente, meest sla, en wat saus. De sticks niet vers gebakken en zo opgewarmd. Verder was het flensje op vierhoeken dichtgevouwen en geen vergelijking met de belovende foto’s van rijkgevulde burrito’s op de muur. Dan waren er twee taco’s, waarvan één met een crunch flensje. Maar daar had ik dan ook 1,50 extra voor moeten betalen. In beide flensjes onderin een dikke streep met wat het beste met goulash vergeleken kan worden. Opgevuld met saladegroenten en geraspte kaas. De taco’s aan de muur waren minstens 2 maal zo dik gevuld. Alles was koud. Alleen de “goulash” was lauwwarm. Verder waren er nog nacho’s en twee bepaald niet verse churro’s. Op jaarmarkten smaken ze beter. Ongelofelijk wat mensen zich voor 16,50 in de maag laten splitsen. De kostprijs van alle ingrediënten kon nooit meer dan 3.00 euro zijn geweest.450% brutowinst. Als drankje kreeg je een lege beker die aan een automaat kon worden gevuld, in mijn geval met een waterig slap aftreksel wat groene thee moest voorstellen. Thuis ging op mijn lijst een groot rood kruis door Tacobell heen. Het was niet eens matig, maar slecht. Eens maar nooit weer!
Geschreven door heer J. van Amersfoort op 25 jul. 2026