Mijn naam is Adelina en ik schrijf u…
Mijn naam is Adelina en ik schrijf u vanuit Bulgarije. Ik ben eigenaar van een legaal particulier asiel voor zwerfhonden en -katten. Het asiel heet SOS Rescue Dog Camp en ligt vlak bij Sofia. Het aantal honden dat een thuis zoekt en waar ik voor zorg, is inmiddels boven de toegestane capaciteit uitgekomen en telt nu meer dan 300 dieren. Ovidefarm en Selma Loos ken ik al drie jaar. Ik denk (ik weet eigenlijk zeker) dat ik weet wie de auteur is van de laatste negatieve recensie. Ik verzoek dat zijn/haar naam wordt genoemd, samen met foto’s van de geadopteerde honden die problemen hebben veroorzaakt. Ik ben er bijna zeker van dat ik geen antwoord zal krijgen, omdat de auteur anoniem is, ik hem/haar niet rechtstreeks kan aanspreken en ik niet geloof dat hij/zij de waarheid vertelt. Ik weet niet in hoeverre iedereen die dit leest, bekend is met de werkelijkheid van de situatie van de zwerfdieren in Bulgarije—dieren waaraan ik mijn leven, elke cent, mijn tijd en mijn liefde heb gewijd. Wat ik wél weet, is hoeveel moeite ik doe om Selma Loos de gezondste, meest sociale en slimme honden te sturen die ik heb gered. Ik ken het verhaal van ieder van hen. Dit zijn geen honden met een gemakkelijk verleden. Op mijn persoonlijke Facebook-pagina kunt u ze zien. Elk dier heeft een zwaar verhaal. De jonge pups zijn gered—sommige pasgeboren—weggegooid in plastic zakken of in de bossen, uit vuilcontainers gehaald, losgemaakt van kettingen, gewond, stervend, hulpeloos. Hier is het zo. Voor de oudere honden is het nog zwaarder. De meesten hebben jarenlang vastgezeten aan kettingen, zonder voedsel en water. Er zijn duizenden voorbeelden. Ovidefarm en Selma Loos hebben mijn asiel in een moeilijke tijd geholpen en honderden dieren gered. Toen ik de recensie las, verlamde de angst voor wat er met ons zou kunnen gebeuren me letterlijk. De honden in mijn asiel wachten op hulp en een thuis. Als de mensen in Nederland de vervalser geloven, zonder te weten hoeveel levens van onschuldigen hierdoor gebroken zullen worden—en hoeveel andere zullen sterven op de wrede straten omdat er geen plek meer in het asiel is… Het menselijke ego zal beslissen dat het belangrijker is om Selma Loos te vernederen, en dat deze honden zonder kans achterblijven. En het ego zal tevreden zijn. Dat is niet eerlijk. Dank aan Ovidefarm en Selma voor de honderden geredde levens, voor hun vriendschap, hulp en liefde voor de hulpelozen. Het is een lang verhaal geworden. Ik hoop dat u het leest. Ik bid dat de “mensen” die achter zulke vuile spelletjes staan, ten koste van mijn onmenselijke inspanningen en mijn honden, zich zullen schamen. Ik bid voor huizen, zodat ik de volgende honden kan redden die nu aan het sterven zijn. Ovidefarm heeft zijn eigen problemen, dat weet ik, maar het is een prachtige plek die veroordeelde dieren een kans geeft. Dank u!
Geschreven door Adelina Aleksandrova op 15 aug. 2025