Traject van 10 weken
Ik heb hier een traject van tien weken gevolgd. Een belangrijk punt dat ik wil meegeven aan mensen die overwegen om naar deze kliniek te gaan, is dat je niet zomaar kunt vertrekken. Ik heb meerdere keren aangegeven dat ik weg wilde en heb mijn redenen daarvoor duidelijk uitgelegd. Toch werd mij verteld dat dit niet mogelijk was. Toen ik vroeg waarom, kreeg ik als antwoord dat ik een contract had ondertekend en dat ik “dan maar over hek hek moest springen”. Daarnaast vond ik de aanpak van de kliniek erg ongevoelig en weinig empathisch. Zo heeft een counselor tijdens een groepsessie tissues naar mij gegooid, en hetzelfde gebeurde ook bij andere fellows. Er werd regelmatig op een harde en confronterende manier tegen mij gesproken. Zo is mij ook verteld dat ik “dood in de goot zou belanden” als ik niet zou meewerken. Gedurende het hele traject heb ik me nooit echt gehoord of serieus genomen gevoeld. De kliniek lijkt een heel beperkte visie te hebben op hoe iemand kan herstellen. Diezelfde aanpak wordt gedurende het hele traject toegepast, totdat je het gevoel krijgt dat dit de enige manier is waarop je kunt genezen. In mijn laatste week deed ik uiteindelijk alsof de behandeling mij hielp. Niet omdat ik dat werkelijk zo ervoer, maar omdat ik niet opnieuw hard aangepakt wilde worden tijdens de groepssessies en omdat het voor mij ontzettend moeilijk zou zijn geweest om na tien weken te moeten erkennen dat ik er niets aan had gehad. Zelfs wanneer hun methode duidelijk niet bij iemand lijkt aan te slaan, blijven zij ervan overtuigd dat hún aanpak de juiste is en dat die uiteindelijk zal werken. Mijn ervaring was helaas heel anders.
Geschreven door Julia Debrug op 30 jun. 2026