Onprettige ervaring met telefonische fondsenwerving
Enige tijd geleden heb ik een petitie van Greenpeace ondertekend. Ik kan me niet meer herinneren of er destijds expliciet toestemming is gevraagd om mij hierover later telefonisch te benaderen. Vorige week werd ik gebeld. Eerst werd kort gesproken over de petitie en het onderwerp waarvoor ik had getekend. Daarna volgde een lang verhaal over het belang van donateurs en de vraag of ik voor een paar euro per maand donateur wilde worden. Er werd onder andere verteld dat studenten dit ook doen, dat het maar €2,50 per maand hoeft te zijn en dat het maandelijks opzegbaar is. Ik heb aangegeven dat ik niet op dat moment telefonisch een beslissing wilde nemen. Dat was prima en ik kon erover nadenken. Dat heb ik vervolgens ook gedaan. Ik heb zelf de financiële cijfers van verschillende organisaties bekeken en gekeken welk deel van de uitgaven naar de doelstelling gaat en welk deel naar fondsenwerving en organisatie. Voor mij persoonlijk vind ik het aandeel dat Greenpeace aan fondsenwerving besteedt te hoog. Ik kies er daarom liever voor om mijn geld aan een andere organisatie te geven. Vandaag werd ik opnieuw gebeld met de vraag of ik had nagedacht. Ik was op dat moment aan het werk en heb daarom kort aangegeven dat ik geen interesse had. Ik heb daarbij letterlijk aangegeven dat ik vind dat er naar mijn mening een te groot deel naar het ‘commerciële doel’/de fondsenwerving gaat ten opzichte van wat er naar de doelstelling gaat. De medewerker reageerde daarop dat wat ik zei niet waar was en wilde daarover met mij in discussie gaan. Ik heb direct aangegeven dat ik geen discussie wilde voeren en dat dit mijn persoonlijke keuze was. Ik heb mijn antwoord nogmaals herhaald. Vervolgens werd er kortaf “fijne dag” gezegd en werd de verbinding verbroken. Ik begrijp dat fondsenwerving noodzakelijk is voor een organisatie als Greenpeace. Mijn kritiek gaat dan ook niet over het feit dát er aan fondsenwerving wordt gedaan, maar over de verhouding en mijn persoonlijke keuze om mijn geld liever aan een andere organisatie te geven. Wat mij vooral tegenviel, was de manier waarop er met mijn antwoord werd omgegaan. Een ‘nee, dank u’ zou wat mij betreft gewoon gerespecteerd moeten worden. In plaats daarvan werd mijn onderbouwing direct als ‘niet waar’ bestempeld en werd er een discussie van gemaakt, terwijl ik duidelijk had aangegeven dat ik daar geen behoefte aan had. De manier waarop het gesprek vervolgens werd beëindigd, kwam op mij behoorlijk passief-agressief en onbeschoft over. Voor mij is dit in ieder geval geen manier waarop ik als potentiële donateur benaderd wil worden.
Geschreven door Karlijn Velmans op 26 aug. 2026